กลัวว่า.. ถ้าเจอ แล้ว จะต้องจาก
กลัวว่า.. ถ้าเริ่ม แล้ว จะต้องจบ
กลัวว่า.. ถ้าจบ แล้ว ต้องเริ่มใหม่
กลัวว่า.. ถ้ายิ่งมีความสุข แล้ว ความทุกข์จะยิ่งทุกข์รุนแรงมากขี้น
สุดท้าย กลัวว่า.. ถ้าวันนี้ยังไม่เริ่มทำงาน พรุ่งนี้จะไม่มีอะไรไปส่ง -_-'
กลัวว่า.. ถ้าเจอ แล้ว จะต้องจาก
กลัวว่า.. ถ้าเริ่ม แล้ว จะต้องจบ
กลัวว่า.. ถ้าจบ แล้ว ต้องเริ่มใหม่
กลัวว่า.. ถ้ายิ่งมีความสุข แล้ว ความทุกข์จะยิ่งทุกข์รุนแรงมากขี้น
สุดท้าย กลัวว่า.. ถ้าวันนี้ยังไม่เริ่มทำงาน พรุ่งนี้จะไม่มีอะไรไปส่ง -_-'
ไม่ได้อัพ Blog มาซะเนิ่นนาน ตั้งแต่ปี 2005 แน่ะ เผลอแป๊บเดียวเอง ยังไม่รู้จะเริ่มต้นเขียนอะไร
เริ่มต้นด้วยการเล่นน้ำที่ exteen ละกันน้า แล้วคงจะมีเรื่องราวต่างๆตามในปีนี้
Happy Songkran festival kaa
edit @ 12 Apr 2008 19:45:56 by ning
ก่อนอื่นต้องนิยามคำว่าสวยในที่นี้ก่อนนะคะ ว่าหมายถึงว่า หน้าเด้ง เหงื่อไม่ออกหน้าไม่มัน ผมเป็นทรงสวยงาม อะไรประมาณนี้ เดี๋ยวจะมีใครว่าได้ว่าหน้าอย่างเราทำไงก็ไม่สวย ฮึ
วันที่ไม่อยากสวยของหนิง คือว่าวันที่อยากอยู่กับบ้าน ไม่เอาอยู่เฉยๆนะ เอาแบบอยากทำงานบ้านเก็บกวาดล้างจาน ตากผ้า ทำกับข้าว เพราะอยู่เฉยๆก็แต่งให้งามได้ง่ายๆจิ ลองทำงานบ้านกวาดๆถู ไปตากผ้าที่ดาดฟ้า(ดีนะที่วันนี้ไม่มีแดดเท่าไหร่) ทำกับข้าวหน้าเตาจิ(อันนี้ยังไม่ได้ทำวันนี้) ไม่เหลือ หน้ามันเหงื่อตก แต่ทำแล้วมีความสุขนะ(ในวันที่อยากทำ) ทำให้นึกถึงที่แม่เคยสอนว่า"บ้านของเรา ถ้าเราไม่ทำงานบ้าน แล้วใครจะมาทำละ"
วันนี้หลังจากไม่ได้พักอยู่บ้านแบบว่างๆเกือบจะทั้งวันแบบนี้ ความรู้สึกอยากทำงานบ้านก็เกิดขึ้น ไม่กี่วันในรอบปีเชียวนะนี่
ช่วงเวลาที่ไปเรียน วันธรรมดาเรียนแล้วก็ต้องทำงาน(การบ้าน โปรเจคอีกมากมาย)ต่อกลับบ้านก็มืดแล้ว ตื่นเช้าก็อีกแล้วออกไปเรียนแต่เช้า โอ้วว บ้านคือที่ซุกหัวนอนหรือนี่ เวลาที่อยู่บ้านเพียงน้อยนิดนี้ก็ไม่อยากจะทำอะไรเอาเสียเลย ขอพัก พัก พักได้ไหม และก็ใช่ว่าจะพักได้ทั้งหมดอีก เรียนก็ต้องทบทวน อยู่บ้านก็ต้องอ่านหนังสือทบทวนบทเรียน ค้นคว้าข้อมูลต่างๆนาๆ (เดี๋ยวจะไปขยายความเรื่องพวกนี้ในตอนหน้า) เป็นอย่างนี้อยู่ซักสองสามเดือน(เปิดเทอมอ่ะ) แต่ถึงวันนี้ปิดเทอม(ที่ได้พักซักนิดก็ยังดี)ได้อยู่บ้านแบบที่ได้เอาใจใส่กับสภาพในบ้านแล้ว(แค่วันนี้แหละ แต่ตื่นเต้นอ่ะ) ^_^